بنفسیات

قلبم تو سینه محکم میکوبه مدتهاست استرس شدیدی رو تجربه میکنم هر لحظه وهر ساعت به بهانه ای. میدونم این روزها حالم خوب نیست و شاید الکی به همه میپرم و آدمای محدود زندگیمو از خودم میرنجونم اما تقصیر از من نیست. تقصیر از آدما هم نیست. تقصیر از تقدیریه که برای من رقم خورده که امروز و این لحظه به نقطه ای برسم که با هر تلنگر هرچند جزئی و کوچیک به حدی غمگین و عصبی میشم که خودم هم هرچقدر تلاش میکنم آروم بشم نمیشه. دریغ از روزنه ای امیدبخش که منو حتی به اندازه یک روز یا یک ساعت یا یک لحظه دلخوش نگه داره....

ادامه مطلب